20 stycznia 2010

W popiół zamieniona

Na wszystko jest już za późno Kochanie...
Każde moje słowo zatruwa
odwracasz wzrok
Nie widzisz mnie
Nie ma mnie już...
dla Ciebie
Skarb zamienił się w popiół
Wiatr mnie niesie ze sobą
daleko
wysoko
a ja czuję, że spadam
rozrywa mnie wiatr na miliony westchnień
na garstkę wspomnień


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz