Winna

Została po Tobie niedopita kawa...kapcie...spodnie...i kilka drobiazgów....
Nie spodobał Ci się mój ton głosu, moja nieprzytomność umysłu, odszczekiwanie....
Kara jest surowa...Twoja wściekłość i to jak wychodzisz ode mnie trzaskając drzwiami...
- Jesteś sobie winna. Nie chcę Cię widzieć.
Takie słowa to dla mnie największa tortura, ale ja nie mówię nic...milczę i stoję jak posąg, a w moich oczach morze łez, które jednak mimo wszystko zastyga i zamiera w bezruchu jak ja...
Łzy nie są w stanie płynąć.
Ja nie jestem w stanie mówić, nie wybiegam za Tobą, nie przepraszam i nie proszę.
Tak po prostu pozwalam Ci odejść.
Jestem pewna, że nie odezwiesz się i nie wrócisz...
i mogłabym stać tak na progu miliony lat, a moje mokre włosy targałby mroźny, wieczorny wiatr...
a Ciebie by przy mnie nie było.
Znowu będę błagać...
Może Ty nie chcesz mnie mieć...
Ja nie mogę nie mieć Ciebie...
bo bez Ciebie mój świat jest taki pusty...taki zimny...