Czy tym razem zostawił mnie naprawdę czy tylko na jakiś czas
żebym na nowo umierała
po każdej śmierci nie odżywam zupełnie,
zostaje tyle martwych komórek we mnie
tyle smutku
jestem najsmutniejszym smutkiem na świecie
jedziemy
przed nami ściana deszczu
siedzę na tylnym siedzeniu i patrzę na przyciemniane szyby, po których pospiesznie płynie morze deszczu
kropla goni kroplę
szarość widzę
jakbyśmy płynęli autem w chmurze deszczowej
donikąd
Z głośników dobiega 'behind blue eyes'
za moimi niebieskimi oczami
jest ciemność
tylko ona jest we mnie
"Nasze ciała są zaledwie manifestacją energii, aktywującą siłą, która wprawia w ruch wszystkie formy życia na tym świecie, pozwalając im egzystować. Ta aktywująca siła jest czymś w rodzaju cienia, nieznajdującego się na zewnątrz
OdpowiedzUsuńnaszych ciał, lecz w nich... i przenika wszystko, jako wszechogarniająca ciemność, niematerialna, ale poruszająca wszystkim na tym świecie, włącznie z obiektami, które nazywamy naszymi ciałami. " Thomas Ligotti, Cień i ciemność.
nie ma duszy, nie ma jaźni. ale nie jest łatwiej z taki poglądem żyć.
A On..jest dziwny, nieobliczalny w manifestacji swojej dziwności i nigdy nie wiadomo co się kryję za kolejną z owych manifestacji. Czy ostateczność jej destruktywnego wyrazu? Czy On sam zna swoją dziwność na tyle, aby ją móc świadomie ujarzmiać i nie dawać jej wynikać się spod kontroli? Nikogo nie oceniam, rozważam czysto retorycznie.
Tulę Ciebie, nie obiecuję, że będzie dobrze, sama tego nie wiem, ale przesyłam duchowe wsparcie, tylko tyle mogę :* :*
~Bu, Pony from Hell