stoję na wiadukcie kolejowym i oddycham chłodem jesieni
nad torami unosi się gęsty dywan mgły
w oddali widzę światła pociągu
które z każdą chwilą jaśnieją
oślepiają mnie w końcu
zostawiają z oddalającym się stukotem kół pociągu
liście fruwają po torach
kogoś brakuje obok mnie
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz